Od tysięcy lat marmury wykorzystywane są w budownictwie jako cenny materiał dekoracyjny i rzeźbiarski. Dziś używane są do dekoracji luksusowych hoteli, nowoczesnych biurowców, muzeów,  kościołów lub do renowacji zamków. Szeroko stosowane także w budownictwie mieszkaniowym w zabytkowych kamienicach, stylowych dworkach, luksusowych willach i apartamentach. Niegdyś kamienie te były symbolem przepychu i bogactwa. W ostatnich latach, coraz większa dostępność, duży wybór oraz przystępne ceny sprawiają, że marmury z luksusowych pałaców wkraczają wielkimi krokami do naszych mieszkań i domów. Dostępne są zarówno marmury włoskie, tureckie, hiszpańskie, chińskie,  jak i polskie. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze, krajowe odmiany tego kamienia.

Marmur Biała Marianna

Wydobywany na Dolnym Śląsku w miejscowości Stronie Śląskie. Nazwa pochodzi od imienia właścicielki lokalnego majątku ziemskiego Marianny Orańskiej. Kolor biały, bladożółty, biało-różowy (Biała Marianna) lub szaro-zielonkawy (Zielona Marianna). Odmiana średnio i grubokrystaliczna. Charakteryzuje się dużą twardością i dobrą polernością. Jeden z najpopularniejszych polskich marmurów. Wykorzystywany jako okładzina, kruszywo łamane, grysy, a także do produkcji elementów wystroju wnętrz takich jak rzeźby, stoły czy świeczniki. Użyty był do dekoracji m.in. budynku sejmu i Filharmonii Narodowej.

Grys marmurowy Biała Marianna

Grys marmurowy Biała Marianna

Marmur Sławniowice

Występuje w województwie opolskim, w gminie Głuchołazy. Kolorystyka niejednolita, biała, szaro-niebieskawa, szaro-różowa, żółto-szara. Wykazuje zmienne smugowanie. Znajduje zastosowanie jako surowiec w produkcji płyt okładzinowych i nagrobków. Przykładem zastosowania jest nagrobek księcia Hermana w Kępnicy koło Nysy z 1314 r.

Marmur z Rogóżki

Zlokalizowany niewielkiej odległości od złóż białej Marianny. Barwa biała, biało-szara, żółto-szara, biało-niebieskawa, szaro-zielonkawa. Odmiana drobno- i średnioziarnista. Wydobywany już w XVIII wieku. Złoże początkowo eksploatowane z przeznaczeniem na grysy, później również na bloki. Kamień z Rogóżki wykorzystywany był m.in. do dekoracji lokalnych kościołów. Wydobycie wstrzymano pod koniec lat 90-tych  XX wieku m.in. na skutek odkrycia okolicznych jaskiń.

Marmury wojcieszowskie

Liczne złoża rozpoznane i udokumentowane zlokalizowano w górach Kaczawskich, w okolicach Wojcieszowa, w województwie dolnośląskim. Struktura wyraźnie krystaliczna („cukrowata”). Kolorystyka biała, biało-szara, niekiedy niebieskawa. Łatwe w obróbce, o wysokiej polerności. Z uwagi na niską bloczność, liczne spękania i utrudnione warunki górnicze wykorzystywane głównie do produkcji kamienia łamanego, grysów budowlanych i lastriko.

Morawica („marmur kielecki”)

Potocznie nazywana „polskim marmurem”. W rzeczywistości skała wapienna. Wydobywana w Górach Świętokrzyskich. Nazwa pochodzi od miejscowości Morawica, w okolicy której występują jedne z największych złóż tego kamienia. Charakteryzuje się drobnoziarnistą strukturą i kremową kolorystyką. Kamień o dobrej bloczności i polerności. Pozyskiwany w celach budowlanych i dekoracyjnych.

Podsumowanie

W Polsce marmury występują wyłącznie w Sudetach. W pozostałych regionach kraju występują wapienie, błędnie nazywane marmurami. Wapienie i marmury należą do odrębnych grup skał co do pochodzenia. Polskie marmury występują najczęściej w formie soczewek o różnej wielkości, w nielicznych miejscach w postaci pokładu. W formie bloków eksploatowane są tylko złoża Białej Marianny i marmuru Sławniowice. Złoża o niskiej bloczności wykorzystywane są głównie do produkcji kruszywa dla drogownictwa, mączki i grysu. Możliwości pozyskania dużych bloków są niewielkie z uwagi na skomplikowaną budowę geologiczną, dużą obecność krasu, tektonikę oraz zmienność składu mineralnego. Sprawia to, że wśród kamieniarzy częściej możemy spotkać odmiany importowane, o bardziej bogatej gamie kolorystycznej i nierzadko lepszej jakości.

Sprawdź naszą ofertę na marmury tureckie tutaj!